Korte verhalen

Ik lig in bed terwijl ik naar de geluiden luister die het huis maakt. Het kraken op zolder, het gepiep van een scharnier van één van de luiken. Normaal gesproken maken deze geluiden mij rustig, maar vanavond bonkt mijn hart in mijn borstkas. Ik probeer rustig adem te halen, lange teugen, in en uit. De geluiden klinken anders vanavond, harder. Alsof ze zich opdringen aan mijn trommelvliezen. En dan hoor ik het weer. Het geluid wat ik niet ken. Het duurt maar even, maar ik hoor het luid en duidelijk. Ik trek mijn dekens verder over mijn hoofd, alsof ik mijzelf daarmee bescherm. Soms lijkt het te werken en zijn de geluiden opeens heel ver weg. Vanavond blijven ze dichtbij en ik knijp mijn ogen stijf dicht. Ingespannen blijf ik luisteren, maar tegelijkertijd ben ik bang voor het moment dat het geluid weer klinkt. Een schrapend geluid, alsof er wat over de vloer wordt getrokken. Dan is het weer even stil. Het schrapen komt langzaam dichterbij de deur van mijn slaapkamer. Ik hoor he...