Het is 2 uur 's nachts en tot nu verloopt de nachtdienst van Denise rustig. Er waren op de avond een aantal mensen gekomen om te tanken en sigaretten te halen, maar echt druk was het niet.
Denise zit in haar stoel een beetje voor haar uit te staren naar de weinige auto's die het tankstation passeren. Ze hoort dat de oven af gaat, de appelflappen zijn eindelijk klaar.
Ze controleert nog een keer of haar deur op slot zit en loopt vervolgens naar achter. Ze ruikt de geur van de heerlijke appelflappen, waar de geur van de croissantjes ook nog doorheen komt. In de ene ovenwant zit een gat, dus ze moet uitkijken als ze de appelflappen er uit haalt. Toch steekt haar pink er door heen en ze voelt de hitte van de ovenplaat. Ze schrikt en laat de plaat los, de appelflappen vallen op de grond. Snel doet ze haar vinger onder de kraan. Denise kijkt naar de appelflappen op de grond en ziet dat ze er nog goed uitzien. Nadat haar vinger is afgekoeld raapt ze ze op en legt ze op een koude bakplaat.
Ze stopt de eerste lading donuts in de oven, het is vandaag namelijk Donut Friday. Ze doet de oven dicht en ze hoort een zacht getik. Denise loopt terug naar haar kassa, ziet dat er iemand voor de deur staat. Ze opent de deur en de man stapt naar binnen. 'Zo, ik dacht dat je nooit terug zou komen,' zegt de man. Denise lacht en vraag wat hij wilt. 'Ik zou graag een 2 sloffen marlboro willen, van 6 euro'. Ze kijkt hem twijfelend aan en vraagt: 'Hoe gaat u dit betalen meneer?' 'Contant,' zegt hij alleen.
Ze draait zich om om de sigaretten te pakken, die onderin de kast liggen. Als ze zich weer omdraait, ziet ze dat de man een pistool heeft gepakt. 'Bij nader inzien zou ik graag 10 sloffen marlboro willen hebben, en ook graag je cash,' zegt hij meteen. Denise staat aan de grond genageld, weet even niet wat ze moet doen. De overval knop zit bij de oven, die mag je pas na de overval gebruiken.
'Nou kom op meissie, ik heb niet de hele nacht de tijd,' zegt de man ongeduldig. Ze staat nog steeds stijf van schrik naar het pistool te kijken. De man richt het pistool niet meer op haar, maar op de kassa. 'Misschien dat je het zo beter snapt. Ik wil graag je geld en die sloffen. Nu!' Het laatste woord schreeuwt hij uit. Denise schrikt er van en probeert zich wanhopig te herinneren hoe de kassa open moet. Ze heeft het zo vaak gedaan, maar haar geheugen laat haar in de steek. Met zweterige handen toetst ze een paar codes in. Haar handen trillen te erg om het goed te doen.
De man staat ongeduldig te wachten en maakt korte gebaren met zijn pistool. De la schiet open. Denise en de man schrikken er allebei van, maar de man herstelt zichzelf snel en snauwt: 'En nu opschieten, hier met dat geld!' Denise haalt haar kassalade eruit, en gooit hem leeg in de schuiflade. Zo kan de man erbij. De sloffen steekt ze haastig onderin, hopend dat de man snel weg gaat. Nadat hij alles heeft verzameld heeft, kijkt hij haar even aan met glimlach. 'Je moet weten dat ik nooit op jou had geschoten. Ik heb alleen zoveel schulden. Er was geen andere manier dan dit. Sorry, ik hoop dat je het me kan vergeven'. Hij draait zich om, laat Denise beduusd achter. Ze vraagt zich even af wat er is gebeurd, maar ziet aan de lege, openstaand lade genoeg. 'De politie! De overval knop!'. Snel rent ze naar achter om op de overvalknop te drukken, negeert het geluid van de oven die piept voor de donuts.
Denise zit in haar stoel een beetje voor haar uit te staren naar de weinige auto's die het tankstation passeren. Ze hoort dat de oven af gaat, de appelflappen zijn eindelijk klaar.
Ze controleert nog een keer of haar deur op slot zit en loopt vervolgens naar achter. Ze ruikt de geur van de heerlijke appelflappen, waar de geur van de croissantjes ook nog doorheen komt. In de ene ovenwant zit een gat, dus ze moet uitkijken als ze de appelflappen er uit haalt. Toch steekt haar pink er door heen en ze voelt de hitte van de ovenplaat. Ze schrikt en laat de plaat los, de appelflappen vallen op de grond. Snel doet ze haar vinger onder de kraan. Denise kijkt naar de appelflappen op de grond en ziet dat ze er nog goed uitzien. Nadat haar vinger is afgekoeld raapt ze ze op en legt ze op een koude bakplaat.
Ze stopt de eerste lading donuts in de oven, het is vandaag namelijk Donut Friday. Ze doet de oven dicht en ze hoort een zacht getik. Denise loopt terug naar haar kassa, ziet dat er iemand voor de deur staat. Ze opent de deur en de man stapt naar binnen. 'Zo, ik dacht dat je nooit terug zou komen,' zegt de man. Denise lacht en vraag wat hij wilt. 'Ik zou graag een 2 sloffen marlboro willen, van 6 euro'. Ze kijkt hem twijfelend aan en vraagt: 'Hoe gaat u dit betalen meneer?' 'Contant,' zegt hij alleen.
Ze draait zich om om de sigaretten te pakken, die onderin de kast liggen. Als ze zich weer omdraait, ziet ze dat de man een pistool heeft gepakt. 'Bij nader inzien zou ik graag 10 sloffen marlboro willen hebben, en ook graag je cash,' zegt hij meteen. Denise staat aan de grond genageld, weet even niet wat ze moet doen. De overval knop zit bij de oven, die mag je pas na de overval gebruiken.
'Nou kom op meissie, ik heb niet de hele nacht de tijd,' zegt de man ongeduldig. Ze staat nog steeds stijf van schrik naar het pistool te kijken. De man richt het pistool niet meer op haar, maar op de kassa. 'Misschien dat je het zo beter snapt. Ik wil graag je geld en die sloffen. Nu!' Het laatste woord schreeuwt hij uit. Denise schrikt er van en probeert zich wanhopig te herinneren hoe de kassa open moet. Ze heeft het zo vaak gedaan, maar haar geheugen laat haar in de steek. Met zweterige handen toetst ze een paar codes in. Haar handen trillen te erg om het goed te doen.
De man staat ongeduldig te wachten en maakt korte gebaren met zijn pistool. De la schiet open. Denise en de man schrikken er allebei van, maar de man herstelt zichzelf snel en snauwt: 'En nu opschieten, hier met dat geld!' Denise haalt haar kassalade eruit, en gooit hem leeg in de schuiflade. Zo kan de man erbij. De sloffen steekt ze haastig onderin, hopend dat de man snel weg gaat. Nadat hij alles heeft verzameld heeft, kijkt hij haar even aan met glimlach. 'Je moet weten dat ik nooit op jou had geschoten. Ik heb alleen zoveel schulden. Er was geen andere manier dan dit. Sorry, ik hoop dat je het me kan vergeven'. Hij draait zich om, laat Denise beduusd achter. Ze vraagt zich even af wat er is gebeurd, maar ziet aan de lege, openstaand lade genoeg. 'De politie! De overval knop!'. Snel rent ze naar achter om op de overvalknop te drukken, negeert het geluid van de oven die piept voor de donuts.
Reacties