Doorgaan naar hoofdcontent

De vriendin

Maaike loopt door de stad met haar vriendin Sjanet.
Ze hebben al aardig wat gescoord aan kleding en schoenen.
'Zullen we een terrasje pakken?', oppert Sjanet
'Is goed, ik verga ondertussen van de dorst', zegt Maaike lachend. Terwijl ze een plekje zoeken op het terras ziet Sjanet de man van Maaike zitten.
'Hé Maaike, daar zit Tom!'
Maaike draait zich om en ziet hem zitten. Hij heeft hun nog niet gezien en ze besluiten bij hem te gaan zitten.
Tom kijkt op terwijl ze aan het tafeltje gaan zitten, en Maaike ziet dat hij heel lief naar lacht naar Sjanet.
Ze besluit er geen aandacht aan te besteden en gaat zitten.
Het is een kleine tafel, maar Sjanet zit wel erg dicht bij Tom, merkt Maaike alweer op.
Na 2 drankjes wil Maaike naar huis. Ze heeft er genoeg van dat Sjanet zo raar doet bij haar man.
Terwijl ze het terras aflopen vraagt Maaike: 'waarom zat je zo te slijmen tegen Tom?'
'Ooh,' zegt Sjanet,' deed ik dat?'
'Ja, en ik vond het allemaal heel vreemd,' zei Maaike gepikeerd terug.
Maaike en Sjanet lopen terug naar de fietsen. Gelukkig maar dat Sjanet de andere kant op moet, want Maaike heeft helemaal geen zin meer in haar.

De volgende middag heeft Maaike het niet zo heel druk op werk. Ook al ligt er veel papier, ze gaat er snel door heen.
Vandaag gaat ze wat eerder weg omdat ze 2 jaar getrouwd is met Tom en ze heeft een leuke verrassing voor hem.
Ze ruimt haar bureau op en loopt naar haar fiets.
Onderweg bedenkt ze wat ze tegen Tom gaat zeggen.
Ze zet haar fiets neer tegen het tuinhekje en haalt de sleutels uit het fietsslot.
Ze opent de deur en ziet een paar schoenen in de gang staan die ze meteen herkent.
Ze hoort zachtjes gepraat terwijl ze door de huiskamer loopt en het lijkt uit de slaapkamer te komen.
Op haar tenen loopt ze naar de deur en ze opent de deur heel zachtjes.
Ze ziet 2 mensen in bed liggen en beseft dat het Tom en Sjanet zijn.
'Jezus Tom, wat ben jij een gore klootzak!', gilt Maaike met tranen in haar ogen.
Ze stormt de woonkamer in, en raapt haar spullen bij elkaar.
Haar blik is vertroebeld door de tranen.
Ze rent het huis uit en stapt op de fiets, om nooit meer terug te komen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De hacker

Op mijn gemak zit ik achter mijn laptop te kijken hoe het verhaal langzaam verschijnt. Er wordt af en toe wat weggehaald, soms moet ze even nadenken over wat ze gaat schrijven. Nergens kan ze aan zien dat ik met haar mee kijk. Over haar schouder kijk ik stiekem mee. Op deze momenten voel ik mij machtig. Niemand weet namelijk wie ik ben, maar ik weet alles over diegene die ik op dit moment volg. Haar verhaal vordert langzaam, en telkens lees ik er weer een regeltje bij. Ik besluit om even wat anders te gaan doen. Wanneer ik op de klok kijk, zie ik dat ik al 4 uur aan het schrijven ben. Eindelijk heb ik het verhaal kunnen afronden met een goed gevoel. Ik lees het nog een keer helemaal door, haal hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes weg. Het duurt lang voordat ik het eindelijk goedkeur en besluit dat het online mag. Ik heb nog wel wat verhaaltjes 'op voorraad', maar dit onderwerp schoot zo plotseling in mijn hoofd dat ik er wel iets mee moest doen. Ik klik op 'Publi...

De recensie van Stan Kelder

Sandra van den Boom  heeft onlangs haar verhaal 'De andere stad' geschreven en gepubliceerd op 20 april 2013. Dat is alweer het eenenvijftigste verhaaltje sinds oktober 2012, wat ik heel prijzenswaardig vindt. Namelijk hoe je jouw tijd daarvoor vrijmaakt en ons ook telkens weer verrast. Op het verhaaltje wil ik graag reageren, en Sandra, zie het als een soort recensie ;)  In het verhaaltje 'De andere stad' kan ik goed de grote tegenstelling zien, de frisse ochtendlucht van het bos in vergelijking met wat daarna komt. Ik probeer niet al te veel te verraden voor degenen die hem nog niet gelezen hebben.  Ik vind de opbouw van het verhaal erg goed omdat in het begin lijkt alsof er niks mis is, maar dan komt er een prachtige wending. Je zit de lezer lekker af te leiden van de eigenlijke rode dr aad van het verhaal, dat ik erg knap vindt. Want dan komt zo'n prompte verhaalwending pas echt aan. Het beetje gevaar wat er daarvoor komt met de auto is niets vergeleken met wat ...

De ontvoering

Mijn haar is vet en voelt als touw. Onder mijn nagels zit zand en vuil. Ik voel me ontzettend vies, plak van het zweet. Elke dag is het ontzettend warm in het schuurtje. Het enige zonlicht wat ik zie, is als die vreselijke man mij een bakje met water komt brengen. Althans, hij schuift het door een luikje wat hij in de schuurdeur heeft gemaakt. Dit heeft hij de eerste dag gedaan, toen hij mij hierin heeft opgesloten. Mijn buik doet ook pijn. Ik heb al zolang ik hier zit, niets meer te eten gehad. Misschien komt het ook wel doordat ik zwanger ben. Gelukkig maar dat hij dat niet weet. Ik weet niet precies hoelang ik hier al zit. Het zou vier dagen kunnen zijn, maar ook een week. Soms komt hij binnen in de schuur. Dan scheldt hij me uit voor hoer, en slaat me. Het doet me ondertussen niets meer, ik heb me erbij neergelegd. Hij scheld dat het hier stinkt, dat hij mijn emmer niet gaat legen. Die emmer is mijn wc. Ik denk aan mijn man. Zou hij naar me op zoek zijn? Mij prob...