Doorgaan naar hoofdcontent

Het vakantiepark

Suzan zat samen met haar vriend Kevin in een vakantiehuisje op Mallorca.
Ze hadden het erg naar hun zin, vooral de rust was goed voor ze.
Tot vanavond.
Ze hadden nieuwe buren naast hun, die vandaag waren aangekomen.
Suzan hoorde de hele dag keiharde muziek en begon zich te irriteren.
Ook Kevin was er niet blij mee, hij kon zich slecht concentreren op zijn boek.
Het was 8 uur toen Kevin besloot dat het genoeg was, en hij naar de buren toe ging.
Hij belde aan, zich afvragend of ze de bel wel zouden horen met al die herrie.
Kevin liep om het huis en probeerde door een kier van het gordijn naar binnen te kijken.
Hij zag een naakte man op een stoel zit, met veel verwondingen over zijn lichaam.
Kevin schrok er van en wist even niet wat hij moest doen.
Hij rende terug naar het huisje en vertelde het aan Suzan. 'Vandaar dat ze de hele dag die muziek zo hard hadden staan, dan konden we hem niet horen schreeuwen,' zei ze met angstige ogen.
'We moeten de politie bellen, of anders het toezicht op het park. Ik weet niet of die man nog in leven is maar we moeten wat doen!,' zei Kevin geschokt.
Hij zocht tussen de spullen naar het welkomstpakket waar het nummer van de politie in stond.
Het duurde Suzan te lang en ze wilde al naar buiten lopen toen Kevin haar tegen hield.
'Je gaat nu echt niet alleen naar buiten, dadelijk pakken ze jou nog,' zei hij met onvaste stem.
Hij liep langs haar heen naar buiten en rende naar de ingang van het park toe. Suzan besloot dat het inderdaad een beter idee was om gewoon binnen te blijven en sloot de deuren.
Na een half uur kwam Kevin terug en hij zei dat de politie onderweg was.
Na wat uren leek, zagen ze eindelijk een politie auto en een ambulance aan komen rijden.
Ze hadden allebei hun zwaailichten en alarm niet aan.
In plaats van bij het huis van de buren te stoppen, stopte ze voor het huisje van Suzan en Kevin.
2 mannen belde aan en ze werden gevraagd om mee te komen.
Kevin en Suzan werden in de boeien geslagen en achterin de politie auto gezet.
Suzan vroeg zich af wat er aan de hand was en snapte niet waarom ze de man niet meenamen die in dat huisje zat.
'Waarom nemen jullie die mensen in het andere huisje niet mee? Het gaat niet om ons, het gaat om hun!,' riep Kevin verontwaardigd tegen de agent.
De agent keek hem aan en zei: 'Jullie hebben teveel gezien. Jullie zullen worden weggestopt in een gekkenhuis. Nu we het er toch over hebben, in dit vakantiepark gebeuren dagelijks dit soort dingen. Gelukkig brengen jullie het er beter vanaf.'

Reacties

Populaire posts van deze blog

De hacker

Op mijn gemak zit ik achter mijn laptop te kijken hoe het verhaal langzaam verschijnt. Er wordt af en toe wat weggehaald, soms moet ze even nadenken over wat ze gaat schrijven. Nergens kan ze aan zien dat ik met haar mee kijk. Over haar schouder kijk ik stiekem mee. Op deze momenten voel ik mij machtig. Niemand weet namelijk wie ik ben, maar ik weet alles over diegene die ik op dit moment volg. Haar verhaal vordert langzaam, en telkens lees ik er weer een regeltje bij. Ik besluit om even wat anders te gaan doen. Wanneer ik op de klok kijk, zie ik dat ik al 4 uur aan het schrijven ben. Eindelijk heb ik het verhaal kunnen afronden met een goed gevoel. Ik lees het nog een keer helemaal door, haal hier en daar nog wat schoonheidsfoutjes weg. Het duurt lang voordat ik het eindelijk goedkeur en besluit dat het online mag. Ik heb nog wel wat verhaaltjes 'op voorraad', maar dit onderwerp schoot zo plotseling in mijn hoofd dat ik er wel iets mee moest doen. Ik klik op 'Publi...

De recensie van Stan Kelder

Sandra van den Boom  heeft onlangs haar verhaal 'De andere stad' geschreven en gepubliceerd op 20 april 2013. Dat is alweer het eenenvijftigste verhaaltje sinds oktober 2012, wat ik heel prijzenswaardig vindt. Namelijk hoe je jouw tijd daarvoor vrijmaakt en ons ook telkens weer verrast. Op het verhaaltje wil ik graag reageren, en Sandra, zie het als een soort recensie ;)  In het verhaaltje 'De andere stad' kan ik goed de grote tegenstelling zien, de frisse ochtendlucht van het bos in vergelijking met wat daarna komt. Ik probeer niet al te veel te verraden voor degenen die hem nog niet gelezen hebben.  Ik vind de opbouw van het verhaal erg goed omdat in het begin lijkt alsof er niks mis is, maar dan komt er een prachtige wending. Je zit de lezer lekker af te leiden van de eigenlijke rode dr aad van het verhaal, dat ik erg knap vindt. Want dan komt zo'n prompte verhaalwending pas echt aan. Het beetje gevaar wat er daarvoor komt met de auto is niets vergeleken met wat ...

De ontvoering

Mijn haar is vet en voelt als touw. Onder mijn nagels zit zand en vuil. Ik voel me ontzettend vies, plak van het zweet. Elke dag is het ontzettend warm in het schuurtje. Het enige zonlicht wat ik zie, is als die vreselijke man mij een bakje met water komt brengen. Althans, hij schuift het door een luikje wat hij in de schuurdeur heeft gemaakt. Dit heeft hij de eerste dag gedaan, toen hij mij hierin heeft opgesloten. Mijn buik doet ook pijn. Ik heb al zolang ik hier zit, niets meer te eten gehad. Misschien komt het ook wel doordat ik zwanger ben. Gelukkig maar dat hij dat niet weet. Ik weet niet precies hoelang ik hier al zit. Het zou vier dagen kunnen zijn, maar ook een week. Soms komt hij binnen in de schuur. Dan scheldt hij me uit voor hoer, en slaat me. Het doet me ondertussen niets meer, ik heb me erbij neergelegd. Hij scheld dat het hier stinkt, dat hij mijn emmer niet gaat legen. Die emmer is mijn wc. Ik denk aan mijn man. Zou hij naar me op zoek zijn? Mij prob...